 Een fantastische lezing voor vrouwen van alle leeftijden |
| Recensent: Nelaine Sanchez, Miami, FL verenigde Staten |
Drie de beste vrienden, Kat, Carla en Elise, zijn terug samen in dezelfde stad na vele jaren apart. Zij zijn nu in hun mid-40's en zijn elke aan een keerpunt in leven:
Kat verloor slechts onlangs haar baan in Manhattan omdat haar superieure beslist hebben dat jongere werknemers de weg zijn om te gaan en op het vinden van haar veel jongere vriend die wat cyberplezier heeft, zij heeft beslist dat hij ook moet gaan. Zo pakt zij in en voert terug huis naar Straat Louis en haar twee van BFF aan DE.
Carla is de nieuws vaste presentator... een beroemdheid van soorten van de stad. Zij is heet aan 40 en zij weet het, om nog maar te zwijgen van zij gaat uit met de jonge Sportscaster aan haar station. Maar zij vindt zich plotseling in een déjà vu moment, wanneer een jongere vrouw een bedreiging voor is die haar baan... net zoals zij er was eens naar haar voorganger deed.
Dan is er Elise - wiens leven schijnt de de meeste stal te zijn. Zij is getrouwd jaren lang, haar kinderen zijn van huis gegroeid en gegaan en nu zij vindt zich in een sleur. Haar huwelijk en sexleven zuigen en haar echtgenoot bedriegt heel misschien op haar.
Hun onofficieel "Poema Club" is wat zij zullen hebben nodig om te zien, wordt erdoorheen en beweeg doorzend van deze niet-zo-geweldige momenten in leven.
Dit was een plezier en vlugge lezing die het had is grappig en licht momenten maar ook had sommige momenten die gedachte-provocert. Ik houd van het idee van een poema. Waarom? Goed omdat ik nooit die leeftijd heb gevoeld zou een persoon moeten definiëren. Plus ik geef roem naar vrouwen die aan 45 nog steeds zij kan leven en lijken op is in hun late van 20's de, vroeg van 30's de. U gaat vriendin!
Het schrijven van mw. McBride is heup en plezier. Zij bracht echt deze vrouwen naar leven - gemaakte u voelt alsof u zou kunnen weten dat iemand van hen in echt leven houdt. De kwesties en strijden durven zij waren realistisch aan en de meeste vrouwen over 30 kunnen duidelijk betrekking hebben. Ik genoot oprecht van dit verhaal over vriendschap, liefde en slechts levensin het algemeen.
Ik hield van het devies van de Club:
Ware vriendschap sterft nooit, de enige weg om is echt te leven en u bent nooit te oud uw hart te volgen.
Ik denk dat dat zo waar en zeker iets dat iedere vrouw, geen kwestie de leeftijd is, zou door moeten leven.
Dit was een fantastische traktatie om te lezen en ik raad duidelijk het aan. |
Hield van het
|
| Recensent: www.bookshipper.blogspot.com/, Montreal, Quebec |
De Poema Club heeft alles dat ik in een kuiken aangestoken boek houd van, bijzonder het feit dat dit boek over vrouwen is geschreven die zijn over de "jonge" leeftijd van 40 iets en voor jongere mannen kijken! Hijg! !!!! Ik hield van het! !!! Zijn ongeveer tijd keren wij om de rollen hier en dit boek beschrijft eigenlijk mijn leven naar een "T". Ja, mensen, zijn er geen kerels die mijn leeftijd verliet (of tenminste het voelt dat weg) en eigenlijk, een van de enige mannen ik heb ooit was 10 jaren jonger gehouden van dan ik - zo, had ik veel geïnvesteerde in het lezen van deze roman.
Eerst van iedereen, zijn de tekens slim en geestig en interessant. Geen wimpy klein "arm mij" tekens hier en leidde door Kate - zij zijn over om verder een interesseren te gaan en soort van schrikaanjagende tocht in de wereld om van jongere mannen te dateren.
Het schrijven, hoewel heel slim, is ook grappig en beneden naar aarde. Ik vond me schudde mijn hoofd aan zo vele van de beschrijvingen in het boek en bijzonder aan de weerspiegelingen die door de vrouwen worden gemaakt zoals zij naar naviguate hun weg door romantiek en mannen van alle leeftijden proberen.
Ik houd ook waarvan het totale bericht positief en optimistisch is - heb nooit geen hoop meer voor liefde (hoewel ik heb, persoonlijk, wilde dit vaak doen). Ik hield van, stak dit kuiken boek aan en ik stel voor dat u De Poema Club kunt weten.
|
Besturend van het mijnenveld van mannen en levensopknapbeurten aan middenleeftijd.
|
| Recensent: Julie A. Earhart, Straat Louis, mo Verenigde Staten |
Meeting Kat, Elise en Carla---De drie fabelachtige vrouwen die in auteur Susan de nieuwe serie, De Poema Club van McBride optreden. Met dit nieuwe boek springt McBride van Maggie de harde detective; Andie, de drop-outbeginner; en de drie middelbare school debs naar hm, vrouwen van een zekere leeftijd. Tot vijfenveertig om nauwkeurig te zijn. De handelsmerkstijl van McBride van humor en sarcasme maakt de sprong moeiteloos, verzorgene lezers van alle leeftijden een gegarandeerde lach.
Wanneer Kat haar Manhattan reclame verliest, beseft zij dat zij ook genoeg van haar vriend/jongen-speelgoed, Roger heeft gehad. Zij pakt haar materiaal in en voert terug huis naar Straat Louis aan. De Gateway Stad is slechts wat Kat haar ziel moet kalmeren. Niet alleen is het "huis", is het waar haar twee de beste vrienden zijn gebleven.
Er is plaatselijke journaliste Carla, het gezicht van Straat Louis, die uit haar ankerstoel door een blond ventje wordt geduwd, in veel de weg die Carla uit haar voorganger dwong. Uit het trio af te ronden is dermatoloog Elise, die iedereen denkt heeft het perfecte huwelijk, de perfecte echtgenoot en de perfecte kinderen. Nochtans, arme Elise lijdt aan een minder-dan-perfect sexleven met de enige man die zij ooit tussen de bladen is gezakt.
Terwijl Kat probeert te beslissen wat te doen met het overige van haar leven, zij helpt Elise en Carla het mijnenveld van mannen en levensopknapbeurten aan middenleeftijd besturen.
De Poema Club is niet alleen een viering van vrouwen, maar van vriendschap en leven, en krijgt ten slotte wat u uit leven wilt. Er zijn drie verrassingen die de drie vrienden en voor de lezers wachten waarop hen met een OMG-IK can't-wait-for-the volgend-boek zullen verlaten zullen snakken.
|
Plezierverhaal
|
| Recensent: Harriet Klausner, |
Vijfenveertig jaar oude Nieuwe Rekeningen die teamleider Kat adverteren die Maguire is ingekrompen na vijftien loyale jaren aan haar firma; wanneer zij haar achtentwintig jaar oude minnaar vindt die Roger cybersex heeft zij krimpt hem in. Zij beslist naar huis naar Straat Louis te gaan waar haar familie en twee BFFs leef.
Haar maat Carla Mos is een succesrijk nieuwsanker, maar het station schijnt een ventjevervanging te verzorgen. Zij heeft ook persoonlijke problemen zoals haar geliefde mamma haar greep op onroerend goed verliest.
Dermatoloog Dr. Lisie Randolph is succesrijk op het werk, met het verhogen van haar kinderen en schijnbaar in huwelijk geweest. Nochtans, hamert het lege nestsyndroom aan haar terwijl haar echtgenoot die zij in universiteit trouwde negeert haar.
Deze drie middenleeftijdvrouwen in geweldige vorm lichamelijk, maar een beetje beneden geestelijk naar zij hersmeedt hun vriendschap en gaat verder de jacht zoals poema's die jong mannelijk vlees jagen. Nochtans, weet elke diep in hun ziel zij zoeken echt liefde, verplichting en de betekenis van leven.
Dit is een plezierverhaal van drie vrouwen die hun groef zoeken zoals middenleeftijd elk heeft verwondert over of dat iedereen is die er naar leven is terwijl probeert op hun slinkende jeugd te hangen. De tekens zijn stevig omvat de steunworp van elke van de loden vrouwen en het roterende oogpunt versterkt overeenkomst wat elke wil. Hoewel enigszins onwaarschijnlijk misschien zelfs over de top van het Gewelf, zullen ventilators voor de Poema Clubleden wortelen om te krijgen wat zij willen.
|
Houd van altijd poemaboeken
|
| Recensent: Sonja Parijs, Ohio, verenigde Staten |
Maatschappij is ver de jaren langsgekomen. Voor honderden en honderden jaren niemand dacht iets daarvan toen een oudere man een veel jongere vrouw trouwde. Nu ons draaiden vrouwen van middelbare leeftijd de pagina's. Ik denk dat deze tijd de beste keer van iedereen is om een vrouw van middelbare leeftijd te zijn en boeken als deze uitvoering die bewust is van het. Ik ben blij dat te zien!
Sonja Parijs, auteur van MAAK DE POEMA SPINNEND GELUID |
PLEZIER BOEK
|
| Recensent: ITZME, Dallas, TX |
| Dit is een plezierboek dat drie oude vrouwvrienden van 45 jaren in crisis betrekt. Kat is een reclamekaderlid in NYCity, is Elise een getrouwde St Louis MO moeder van een 18 jaar oud en zij is ook een dermatoloog en Carla is een STL nieuwslezer. Hun levenden iedereen verslechtert. Goede advies ito wordt van dit boek verzameld. |
Een Fonkelen, Borrelende Roman met de Hap en Gebrul van een Tijger
|
| Recensent: birchleaf, |
Susan de "De Poema Club" van McBride is humoristisch en aan tijden, zodat ernstig u voor Carla, Elise en Kat wilt huilen. Deze drie vrouwen groeiden in Missouri op. Dan volgde elk een hun bijzonder lot. Nu nadat hun veertig slaand, komen de vrouwen terug samen in Straat Louis waarom zij te delen is geweest, wat zij hebben gedaan en meest belangrijk wat aan hun door "mannen" en maatschappij is gedaan. De emotionele pijn van elke vrouw was zo diep ik zou kunnen niet kiezen één zoals het gemaakte tot slachtoffer. Ik heb me verwonderd over over hoe veel controle wij toestaan of moet toestaan dat mannen over onze levenden te hebben. Ik geloof dat het gemakkelijker voor een man is om veertig en oudere te draaien dan het voor een vrouw is.
Wat ik van over het boek hield is de realiteit van de toestanden.de Poema Club is over een van vrouw de angst voor het verouderen, de spanning om zich te bewijzen als nog steeds en altijd noodzakelijke delen van maatschappij en te altijd tijd voor vrouwen maken die dezelfde hindernissen aandurven. Wordend "kattig" is niet de wijze weg om kracht naar uw hart en ziel bijeenkomen. In "De Poema Club" Susan Mcbride vertelt slechts wat door deze smalle tunnel in onze levenden word nodig krijgen. Deze vrouwen hadden nodig één een andere, vriendschap. Eerlijke vriendschap staat voor tranen, woede en eenvoudig uit vluchteling, wanna-gestopte vermoeidheid toe. Thomas Wolfe schreef een boek getiteld "U Kunt naar Huis Opnieuw niet Gaan". Hoe mooi wanneer slechts het tegendeel waar is en u kunt naar huis opnieuw gaan.
Ik houd van een boek wanneer iedereen van mijn emoties rauw is gewreven. Susan Mcbride nam mij uit mijn huis en zet mij in de huizen van andere vrouwen. Ik voelde als een vrouw die naar sommige delen van mijn verleden iedereen over opnieuw luistert. Jongen, ik vroeg me vraagt hard. Ik lachte over te niet weten hoe te dansen met de jongen ik meest aan de partij wilde imponeren. Nog steeds won ik de maskeradepartijprijs voor het beste kostuum. Mijn moeder maakte dat kostuum. Het was mooi. Zo zou ik houden om van Susan McBride voor een beetje van heimwee te bedanken. "De Poema Club" herinnerde ook mij van Erma de bekende woorden of een boektitel van Bombeck. "Indien Leven een Kom van Kers-Welk 's morgens die ik is doet Beneden in de Kuilen"?
Is het mogelijk dat Susan McBride geesten kan lezen of is zij slechts zo in melodie met de geest van een vrouw? Omdat aan het einde van de boek Susan "de Vijf Fabelachtige Regels van Susan voor Veertig-Iets schrijft. Aangezien ik goed voorbij veertig ben, ben ik geneigd haar woorden te denken dat van wijsheid nuttig naar vrouw altijd is.
Trouwens door de wonderen van de feitelijke wereld, had ik de kans om Susan te ontmoeten. Welke een dame! Herinner u aan cliché "hij of zij ontmoet geen vreemde"? Dat is een goede beschrijving van Susan McBride. Zij is niet fout. Zij is een vrouw die wordt gemaakt andere vrouwen door haar boeken bij te staan of te slechts een glas van citroenlimonade aan een café en delen van een zwaar gesprek nippen. |
Lezing met Tequila
|
| Recensent: Jennifer Sicurella, New Jersey, verenigde Staten |
De Poema Club te lezen was een droevig en blij en zelfs een beetje schrikaanjagende ervaring. De vrouwen in De Poema Club waren iets houdt niet van hoe poema's gewoonlijk afgebeeld zijn. Drie vrienden zijn herenigd precies zoals hun wereld dreigen af te brokkelen. Het boek toont het belang om van echte vrienden u te hebben kan rekenen op om daar voor u in goede tijden te zijn en slecht.
Wordend ouder zoals een vrouw kan beangstigen. De tol verouderend aanneemt vrouwen in hun zaken en romantische levenden zijn de hoofdfocus van De Poema Club. Het is met mooi hier met een luchthartige humor omgegaan die het boek maakt troosten en gerust te stellen.
Geen van de vrouwen was uit willekeurig om met jonge kerels in de roofdier-voorkeurweg de naampoema te scoren stelt voor. Vrouwen voelen slecht over zichzelf wanneer mannen hen voor nieuwere, glanzender modellen beide persoonlijk en professioneel en dat verlaten was het bericht hier. De jongere mannen waren voornamelijk in de achtergrond. De Poema Club is een humoristische en hoopvolle roman over vindt zich oprecht na 40. |
Lijd Womens Fictie
|
| Recensent: Staci, Michigan |
| Ik genoot van iedere enkele pagina van dit boek. Ik ben 41 en zou zo betrekking op hoe elke van deze tekens gevoelde over hun lichamen, gezichten, carrières en levenden in het algemeen kunnen hebben. Ik verbond onmiddellijk met Elise omdat ik weet hoe hard het is bij te houden een huwelijktoestand, die kinderen heeft, en probeert nog steeds tijd voor uzelf te vinden. Dit boek was perfecte timing voor mij omdat toen ik in de spiegel kijk zie ik een slonzige kijkende vrouw die terug aan mij...wie staart is die persoon?? Ik voel mijn leeftijd niet, maar vervloek soms ik kijk het!! Zaterdag had ik mijn haarsnee en kleurde, het verbaast hoe rechtvaardig een klein beetje van tijd uitgegeven op uzelf de weg kunt veranderen die u aan uw verschijning denkt. De poematermijn is één dat ik niet noodzakelijk van houd, maar ik weet dat ik mooi goed voel wanneer een jongere kerel een vertraagde reactie...doet maakt mijn eigenwaarde gaan naar boven een beetje. Voor mij, hoewel, zou daar geen termijn als dit moeten zijn voor wanneer een vrouw een jongere man...houdt van indien zij die aansluiting dan ik hebben zeg ga voor het...niettegenstaande de leeftijd!!! In het algemeen voelde ik dat dit een heel goed-geschreven roman en totaal prettig was!! Ik kan eerlijk dit naar mijn vrienden aanraden....Zelfs die jonge, omdat dat het geloof of niet...u zult 40 zijn + ooit!!! P S. De besprekingsgids met de auteur aan het einde van het verhaal is fantastisch!!! |
Een geweldige lezing.
|
| Recensent: Monica Garcia, Arlington, Texas verenigde Staten |
Wanneer Kat geschoten van haar reclamebaan na 15 jaren zij wordt vlucht Manhattan voor haar geboorteplaats in Straat Louis. Zij verlaat achter een veel jongere vriend die geen verplichting en veel slechter zal maken, vertrouwt zij niet helemaal. Na enkele dagen om van sorry voor zichzelf zij te voelen staat ten slotte de moed op haar oud de beste vrienden, om Carla en Elise op te zoeken.
Carla is de top geschatte nieuwsanker nog haar ex-man van de stad, de stationmanager, zacht duwt haar terzijde om zijn veel jonger (en bustier) vriendin het volgende grote ding te maken. Nu "Wat rondom kom, gaat rondom". is alle naar waar zoals zij zich herinnert dat het doen van hetzelfde om haar eigen baan vele jaren geleden te beveiligen.
Het Lege Nest Syndroom heeft gekregen Elise heel standvastig daarin is begrip. Nadat haar zoon naar universiteit in Austin heeft verlaten, beseft Elise dat haar echtgenoot afgelegen in recente maanden is gegroeid en zij heeft een dat zeuren die voelt dat hij iemand anders ziet. Maar zij heeft de moed niet om hem zo zij te confronteren gaat ongeveer haar dagen alsof niets verkeerd is en geeft nacht na nachtfolteren zichzelf met gedachten uit waarvan haar echtgenoot op naar kan zijn.
Voor de drie vrouwen in hun veertig is zijn terug samen opnieuw slechts wat zij moeten afbreken hen uit hun blues en vinden hun waar geluk, zelfs wanneer het zijn op de jacht voor een veel jonger jong betekent.
Het Poema Jong was een geweldige eendagslezing. Zijn 36 die ik totaal zou kunnen hebben betrekking op deze vrouwen omdat hun verhalen echt waren. Hun vriendschap houdt hen sterk bij en na enkele ruwe lapjes zij elke kom uit op top om te doen zoals Kat en zegt, "Leef Reaal". Ik raad zeer deze voor ventilators van kuiken-aangestoken aan. |
Een Goed-Geschreven, Humoristische Roman!
|
| Recensent: Marilyn W., Chicago, IL verenigde Staten |
McBride heeft een fantastische baan op deze roman gedaan, vervaardigde het met verstand, verfijning en hart. De drie heldinnen van het verhaal (Kat, Elise en Carla) zijn heel verschillend van elkaar, maar zij zijn elke die met hun levenden vecht zoals veertig-iets en zij aan een plaats waar zij zijn moeten herevalueren wat en niet in hun verhoudingen en carrières werkt.
Ik denk vrouwen die lang genoeg zijn geleefd om met verouderen voorbij dertig omgaan en de verwachtingen van maatschappij en misvattingen waarvan onze levenden zouden moeten lijken op, zal zeer van deze humoristisch geschreven roman genieten en zal de inzichten en tekengroei van deze drie vrienden waarderen.
Een verrukkelijk en plezierboek! |
Meer over vriendschap dan poema's, zodat niet gealarmeerd word
|
| Recensent: Megan Hatelijker, Maryland |
Na decennia apart zijn middelbare school beste vrienden Kat, Elise en Carla in hun geboortestad van Straat Louis herenigd nadat Kat haar positie aan een New York City-Gebaseerd reclamebureau heeft verloren. Nu in hun midden-veertig, de drie dames die hun onofficieel omvatten dat "Poema Club" hun pogingen en deel overwinnen een glas (of twee) van champagne -- en onderricht u en de lezer, die leeftijd is echt slechts een nummer.
DE POEMA CLUB verhuurt ons afwisselen zien de wereld van het perspectief van elke vrouw dat, wanneer gedane goed, werkt geweldig voor mij. Ik ben gelukkig te berichten dat McBride Elise, Kat en Carla individuele vrouwen maakte en mengde succesrijk hun uniek, soms snarky "stemmen" met dat van het alomtegenwoordige, alle-wetenverteller. Het was gemakkelijk heen en weer tussen elke vriend weg te trekken toen zij met het grote aantal van kwesties vocht die een nummer op haar energie en zelfvertrouwen doet, hoewel ik van de onderdelen van Kat best hield.
Waar komen alle gesprekken van "poema's" binnen? Zowel Kat en Carla hebben hun respectief "jongenspeelgoed," die echt geen rechtvaardige termijn voor hen is. Kat was in een toegewijde verhouding met een man bijna twintig jaren haar jonger en, hoewel het niet opgelost heeft, het was een echte verhouding -- ondanks de afkeuren van haar familie. De trysts, op de otherhand van Carla, kom van de de meeste "cougarish" van hen iedereen... en ik kan niet zeggen dat ik volledig aangenaam met dat was! Maar zij hebben mij op een diepe niveaus niet beledigd. Het was slechts een greintje onhandig.
De roman was minder over "poema's", een termijn welk enige maakt terugdeinzen en meer over vriendschap -- ontwikkelene hen, die hen bijhouden, die van hen leren. Aan het hart van dit boek zijn drie vrouwen die en poging zich verzorgen om zoals zij alle zoektochten voor die grote, onvatbare liefde zich te beschermen. Zelfs wanneer, weet u, hij is jong genoeg om haar zoon te zijn. (Of tenminste een veel jongere neef). DE POEMA CLUB is een vlugge lezing die zeker is om aan minnaars van de fictie van vrouwen met sommige echt hilarisch te behagen en aangrijpend momenten. |
De Poema Club
|
| Recensent: Samantha J, De Moines, IA |
De Poema Club door Susan McBride slechts niet voorbijgegaan te worden omdat u geen poema bent! Een poema, maakte een termijn populair door beroemdheden zoals HalfMoore, is wanneer een oudere vrouw een jonge man vasthaakt, zoals Ashton Kutcher. De drie tekens in deze roman zijn middelbare schoolvrienden die meedreven apart, maar komen nu terug samen, iedereen in hun van 40's de en aan een cruciaal punt in hun levenden. Kat is slechts van haar gerieflijke baan geschoten en brak haar verhouding met haar jongere man af en liep van New York naar haar geboortestad van Straat Louis in nood van de troost van haar familie en vrienden. Carla is de hoogste vaste presentator die wordt vastgesteld geen veel jonger ventje steel haar baan en schijnwerper te verhuren en Elise kijkt haar huwelijkval apart, overtuigde haar echtgenoot heeft een zaak. De drie vrienden halen hun aandeel aan en helpen één een andere door hun afzonderlijke reizen.
Ik vond De Poema Club om een slim, geestig te zijn en gedachte-provocert roman. De tekens zijn iedereen bijzonder innemend en beneden naar aarde, die het gemakkelijk maakt om hun problemen te voelen en naar de oplossingen samen met hen te zoeken. Ik ben niet in de "poema" leeftijd nog, maar dat heeft mijn lezingservaring aan iedereen niet belemmerd. De levenslessen, liefdelessen en totaal betekenend van die wat ware vriendschap alle over zijn maakt dit boek dat een voor kuiken aangestoken ventilators moet lezen.
|
Verhuurt niet de titel mis-leiding u - dit is over vriendschap
|
| Recensent: Bermudaonion, |
Kat werkte in reclame en leefde gelukkig met haar jongere vriend. Haar wereld kwam plotseling botsen rond haar iedereen een dag binnen - zij verloor haar baan en ontdekte haar vriend die porno op zijn computer kijkt. Verbrijzelde zij keerde huis naar Straat Louis terug en ontstak opnieuw haar vriendschap met Carla en Elise - haar twee de dichtste jeugdvrienden.
Carla, het avondnieuwsanker, is geobsedeerd met is pas en jeugdig gebleven, zodat zij haar baan kan bijhouden. Haar vriend is de jongere sportscaster van het station.
Elise is een dermatoloog getrouwde naar haar jeugdschat, een plastisch chirurg. Hun enig kind is uit naar universiteit gegaan en zij lijden niet alleen aan leeg nestsyndroom, maar hun huwelijk zijn vonk verloren te hebben. Wanneer de oude hockeytrainer van Elise van de zoon komt haar over een uitslag te bezoeken, wordt Elise door de aantrekking zij voelt ontzet.
De drie vrienden kunnen opnemen waar zij verlieten uit en opnieuw ontsteek hun vriendschap. Langs de weg ontdekken zij slechts hoe veel goed vrienden kunnen betekenen.
Ik denk dat de titel van De Poema Club door Susan McBride een kleine mis-leiding is. Ja, de vrouwen zijn in hun veertig en zij zijn elke die met een jongere man aan een punt in het boek wordt betrokken, maar dat is niet echt wat het boek over is. Het is over het zijn van die waar is naar uzelf en het belang van vriendschap. Ik genoot van dit boek en dat ik hield van iedereen drie van de hoofdtekens, ook al ik van alles heb niet gehouden dat zij deden. Ik denk ook dat het boek een goed bericht over het overleven en zorgen voor uzelf had.
Susan McBride zegt dat de tekens in het boek van de termijn "poema" niet houden en aan het einde van het boek zij deelt hoe zij een "toevallige poema" werd. |
|
Verlaat een Antwoord